عامل ژنتیکی در ناباروری مردان

عامل ژنتیکی در ناباروری مردان

ناباروری مرتبط با یک عامل شدید ناباروری در مردان مانند اولیگواستنوزوسپرمیا یا آزوسپرمیا ممکن است منشاء ژنتیکی داشته باشد . این بدان معنی است که تعداد یا ساختار کروموزوم ممکن است نابه جا باشد یا یک نقص ژنی ممکن است وجود داشته باشد . دو دلیل عمده برای انجام تحقیقات ژنتیکی در مورد ناباروری مردان نشان داده می شود . یکی از این دلایل فهم بیشتر علل احتمالی آزواسپرمی یا OAT است . دلیل دیگر توانایی ارائه مشاوره ژنتیک ، هر زمان که ایجاب کند ، به بیمار ، همسر و خانواده اش می باشد .

عامل ژنتیکی در ناباروری مردان

عامل ژنتیکی در ناباروری مردان

نقش مشاوره ژنتیک در ناباروری مردان

نقش مشاوره ژنتیک در موارد ناباروری از زمان ظهور و پیدایش روش های کمک باروری ( ART) در کل و مطمئنا از زمان معرفی تزریق داخل سپتوپلاسمی اسپرم که برای مردانی که تقریبا هیچ اسپرمی برای بچه دار شدن ندارند امکانی را پیشنهاد می کند ، افزایش یافته است . در کلینیک ، تحقیقات ژنتیکی معمولا هنگامی که آزواسپرمی یا الیگواسپرمی بخشی از یک بیماری پیچیده تر یا سندرم است انجام می شود . بر اساس اطلاعات موجود امروزه یک تعدادی از آزمایشات ژنتیکی نیز باید در موارد ناباروری در مردانی که از سایر جهات سالم می باشند ، انجام شود. در اکثریت این موارد شروع کار با آنالیز کاریوتایپ لنفوسیت های خون محیطی ، جستجو برای وجود حذف ژنی Yq11 بر روی بازوی بلند کروموزوم Y و یا آنالیز های ژن CFTR در زوج هایی که در آن ها شریک مرد ، فقدان دو طرفه مادرزادی وازودفران دارد ، کافی خواهد بود . در صورت لزوم ، تحقیقات ژنتیکی تخصصی تر می تواند انجام شود .

ناباروری مرتبط با یک عامل شدید ناباروری در مردان مانند اولیگواستنوزوسپرمیا یا آزوسپرمیا ممکن است منشاء ژنتیکی داشته باشد . برای تعیین وقت قبلی و مشاوره با مرکز مشاوره ژنتیک پارسه ژنکس با شماره های ۴۴۲۸۷۶۳۲-۵ تماس بگیریدو یا به آدرس اینستاگرام مراجعه کنید .

علل ژنتیکی ناباروری

اختلالات کرموزومی

بیش از ۵۰ سال از شناخته شدن وجود یک کروموزوم X اضافی در مردان که منجر به کاریوتایپ ۴۷XXY می شود؛ می گذرد که سندرم کلاین فلتر با آتروفی بیضه ها و آزواسپرمی غیرانسدادی را به عنوان ویژگی های اصلی ایجاد می کند . از آن به بعد مطالعات کرموزومی متعددی در گروههایی از مردان نابارور انجام شد و نتایج به دست آمده از این مطالعات نشان دادند که افزایش ناهنجاری های کرموزومی اساسی هنگامی که تعداد اسپرم کاهش می یابد ، افزایش می یباد . بنابراین این مطالعات مشخص کرد که شیوع اختلالات عددی کرموزومی جنسی مانند ۴۷XXY و ۴۷xyy به تناسب در مردان با آزواسپرمی در مقایسه با مردان با الیگواسپرمی بالاتر است ، در حالی که اختلالات ساختاری کرموزومی اتوزوم و جا به جایی های دوطرفه به تناسب در مردان اولیگواسپرمی بیشتر دیده می شوند.

مطالب مرتبط با این مقاله :

ژنتیک مولکولی 

آمنیوسنتز

پاسخ

19 − شانزده =